Kunstproject 'Diederiks muis mee naar huis'

Begin 2006 werd de Stichting gevraagd mee te denken over een bijzonder initiatief van de polikliniek. Op de poli komen twee keer per week de CliniClowns op bezoek, die voor een welkome afleiding zorgen voor kinderen en hun ouders. De clowns komen op vaste dagen en de kinderen meestal ook. Hierdoor ontstaat de situatie dat een groep kinderen de clowns altijd ziet en een andere groep nooit. Hier moest een mouw aangepast kunnen worden. De clowns meer inhuren was geen optie omdat Cliniclowns maar een beperkt aantal clowns in dienst heeft.

Diederik Grootjans.jpg

Diederik Grootjans (foto Gerard Verschooten)

Als alternatief werd er gedacht aan de inzet van Diederik Grootjans, de kunstschilder die op dat moment bezig was de behandelkamers te transformeren in themakamers met een muis. Diederik heeft deze muis al in meerdere ziekenhuizen gebruikt om de omgeving voor kinderen op te vrolijken. Zo kun je muizen tegenkomen die in de spaghetti gerold zijn in de ‘pastakamer’ en hangt er een muis op zijn kop aan de onderkant van een lichtschakelaar, met een grote pleister vastgeplakt over zijn staart.

Samen met Diederik werd nagedacht over een manier waarop hij, net als de clowns, voor afleiding zou kunnen zorgen tijdens het bezoek aan de poli. Het kunstproject: ‘Diederiks muis mee naar huis’ werd geboren. Onze stichting wilde hier graag in meedenken en stelde voor een proefperiode te bekostigen. Die verliep zo succesvol dat we besloten hebben dit prachtige initiatief te verlengen voor een jaar.

Het enthousiaste verhaal van Eefke Holtman, pedagodisch medewerkster, die het project begeleid op de afdeling spreekt voor zich:

“Na een geslaagde proefperiode van 8 weken hebben we het goede nieuws gekregen. Stichting Vrienden van het KOC gaat door met het kunstproject van Diederik Grootjans! In de afgelopen 8 weken zijn maar liefst 85 kinderen blij gemaakt met een zeer speciaal cadeau. De kunstenaar Diederik Grootjans kwam naar de kinderen toe om een schilderijtje te maken van de bekende muis die op de behandelkamers zijn kunsten vertoont. Nu mochten de kinderen fantaseren wat hun muis kon doen. Daar kwamen de gekste dingen uit. Moniek (10 jaar) “Mijn muis zit op de WC, hij heeft zelfs zijn broek op de knieën!” Michael (8 jaar) “Ik heb mijn muis over een krokodil heen laten lopen, ik wist even niets en toen zagen Diederik en ik die krokodil daar. We hebben allemaal gekke dingen bedacht!”

Bij de evaluatie van het project werd onder andere duidelijk dat het een veilige, ontspannen activiteit is voor een kind. Zelfs voor kinderen die heel ziek zijn is het prettig om naar de totstandkoming van een schilderijtje te kijken zonder iets te móeten, het kost geen energie. Kinderen houden iets aan het bezoek aan het ziekenhuis over waar ze trots op zijn en wat je aan iedereen kunt laten zien. Het is mooi een kind zo trots met het schilderijtje naar huis te zien gaan. Nu eens een verwonderd gezicht in plaats van een beteuterde blik op de pleister.

Eefke Holtman, pedagogisch medewerker polikliniek voor kinderen en jeugdigen.

Projecten rondom het kind hebben onze warme aandacht. Dergelijke projecten willen we graag blijven steunen. U ook?

Bekijk ook ons MuizenFotoAlbum, klik daarvoor hier.

Een verdrietige muis

De muis doet wat kinderen bedenken

Op de schilderijtjes van Diederik doet de muis wat kinderen bedenken. Ze kunnen dokter of muzikant zijn of op de WC zitten, alles mag en alles kan. Maar dit keer kreeg de muis een hele speciale opdracht van de verpleegkundigen van de afdeling kinderoncologie. Dit keer moest de muis laten zien wat hij voelde als een van die kinderen, ondanks alle behandelingen, doodgaat door de kanker. Want ondanks alle medische ontwikkelingen overkomt dat nog altijd zo’n 150 kinderen per jaar in Nederland.

Diederik Grootjans, kunstschilder en de bedenker van de muis, ging er eens goed voor zitten. Want wat voelt die muis dan? Is hij alleen maar verdrietig? Zou hij ook boos kunnen zijn? Of loopt hij misschien over van liefde als hij terugdenkt aan dit bijzondere kind? Het resultaat is een serie van negen condoleancekaarten geworden die gebruikt gaan worden door de medewerkers van de afdeling kinderoncologie. Bijzondere kaarten om aan de ouders, broers en zussen van deze bijzondere kinderen te verzenden. En wij vonden het een heel bijzonder project. Dank je wel muis!

Lisanne neemt Diederik’s muis mee naar huis

Ze is apetrots en heeft genoten van alle aandacht.

Diederik spreekt een kind aan: ‘ik maak schilderijtjes voor de kinderen van de muis die hier overal te zien is, zal ik voor jou ook een schilderijtje maken? Jij mag zelf zeggen wat de muis moet doen.’ 

Het is dinsdagmorgen 24 april. Diederik komt om ‘s morgens binnen op de dagbehandeling en begint rustig zijn palletje te vullen met verf. De eerste nieuwsgierige kinderen -en ouders- verschijnen rond de tafel. Diederik spreekt een kind aan: ‘ik maak schilderijtjes voor de kinderen van de muis die hier overal te zien is, zal ik voor jou ook een schilderijtje maken? Jij mag zelf zeggen wat de muis moet doen.’

Intussen is Lisanne aangekomen op de dagbehandeling. Ze heeft al een keer eerder een schilderijtje gehad en komt ook even kijken. Ik vraag haar of ze het leuk vind om in de nieuwsbrief van de stichting vrienden van het KOC te komen met een foto. Lisanne begint meteen te glunderen, daar is ze altijd voor in!
Diederik komt met zijn spullen bij haar bed zitten en samen gaan ze brainstormen hoe het muisje eruit moet zien en wat hij moet doen.

Na lang nadenken en verschillende suggesties van de hand te hebben gewezen komt moeder met een goed idee, het wordt een doktermuis! Tot in detail wordt besproken hoe de muis eruit ziet. Lisanne vindt vooral de kleur van de handschoenen belangrijk, de dokter heeft blauwe. De kleur wordt vervolgens gemengd met de handschoenen als voorbeeld.

Diederik stelt voor dat de dokter een pasje krijgt met ‘Lisanne’ erop. Terwijl Diederik aan het schilderen is speelt Lisannen rustig verder met haar pop. Ze houdt wel goed in de gaten wat Diederik doet, soms geeft ze aanwijzingen of overleggen ze nog even. Als Lisanne even later naar huis mag is het schilderijtje klaar. Ze is apetrots en heeft genoten van alle aandacht.

Kortom, een geweldig project. Stichting vrienden van het KOC, bedankt!
Eefke Holtman, pedagogisch medewerker poli kinderen en jeugdigen.

Bekijk ook ons MuizenFotoAlbum, klik daarvoor hier.

Deel deze pagina: